Σχόλια στο Σκέψεις για Υπαίθρια Έκθεση φωτογραφίας http://photoleke.wordpress.com/2008/06/01/%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%ba%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9/ Φωτογραφική Λέσχη Κέρκυρας Wed, 09 Sep 2009 14:57:40 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: suiters http://photoleke.wordpress.com/2008/06/01/%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%ba%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9/#comment-57 suiters Tue, 10 Jun 2008 13:02:45 +0000 http://photoleke.wordpress.com/?p=44#comment-57 Η επιλογή του χώρου έκθεσης είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένη για μια παρουσίαση εικόνων όπου το κεντρικό θέμα ειναι το παιδί. Το Μποσκέτο προσφέρεται για μια αλληλεπίδραση ευρύτερου ηλικιακού πεδίου. Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου ώντας στο χώρο αυτό. Ποιοί περνάνε καθημερινά ανάμεσα από τα λουλούδια, τα δέντρα και κάτω από τα φυλλώματα αυτών; Παρατηρώντας τους επισκέπτες διαπίστωσα οτι ως επί των πλείστων υπήρχαν παιδιά ηλικίας ως και δέκα ετών και οι μητέρες που συνόδευαν τα ίδια τα παιδιά και παράλληλα βρίσκανε μια ευκαιρία για μια πιο ανάλαφρη βόλτα σε συνδυασμό με τη δυνατότητα καινούργιων γνωριμιών κάτω από το γνώρισμα της Μητέρας. Για αυτό το λόγο, εύκολα μπορούσες να παρατηρήσεις πηγαδάκια ανεμελιάς και παιχνιδιού και πηγαδάκια ενήλικα και χαμογελαστά. Ο χώρος στον οποίο κινούνταν αυτού του είδους τα πηγαδάκια οριοθετούνταν από τη παιδική χαρά ως και το κεντρικό συντριβάνι του Μποσκέτο. Από το συντριβάνι και τη κεντρική είσοδο και προς τα δεξιά, μπορούσε κάποιος να παρατηρήσει άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μεμονωμένα ή ανα δυάδες καθίμενα στα παγκάκια. Χαμηλόφωνες συζητήσεις, αγναντεύσεις προς Contra Fossa και συλλογισμοί αναμνήσεων παλαιοτέρων ανάβλυζε από μια και μόνο παρατήρηση. Ο αριθμός της τρίτης αυτής ηλικίας, χρονικά αλλά και ποσοτικά, ήταν εμφανώς μικρότερος. Επίσης, υπήρχαν και αρκετοί περαστικοί του χώρου αλλά ως επισκέπτες περιδιάβαιναν και ως επισκέπτες μπορούμε να τους κατηγοριοποιήσουμε. Η ψυχή του Μποσκέτο ανοίγεται εμπρός στα μάτια του παρατηρητή και θα ήταν λάθος ενός φωτογράφου, ο απόλυτος παρατηρητής-εκφραστής, να μη τη λάβει υπ΄όψιν κατα τη δημιουργία μιας έκθεσης φωτογραφίας. Οποιαδήποτε πρόταση για το στήσιμο της έκθεσης βάση της ψυχής του Μποσκέτο είναι αναγκαία.. Μέχρι την επόμενη φορά..καλή σκέψη!! Η επιλογή του χώρου έκθεσης είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένη για μια παρουσίαση εικόνων όπου το κεντρικό θέμα ειναι το παιδί. Το Μποσκέτο προσφέρεται για μια αλληλεπίδραση ευρύτερου ηλικιακού πεδίου.
Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου ώντας στο χώρο αυτό. Ποιοί περνάνε καθημερινά ανάμεσα από τα λουλούδια, τα δέντρα και κάτω από τα φυλλώματα αυτών;

Παρατηρώντας τους επισκέπτες διαπίστωσα οτι ως επί των πλείστων υπήρχαν παιδιά ηλικίας ως και δέκα ετών και οι μητέρες που συνόδευαν τα ίδια τα παιδιά και παράλληλα βρίσκανε μια ευκαιρία για μια πιο ανάλαφρη βόλτα σε συνδυασμό με τη δυνατότητα καινούργιων γνωριμιών κάτω από το γνώρισμα της Μητέρας. Για αυτό το λόγο, εύκολα μπορούσες να παρατηρήσεις πηγαδάκια ανεμελιάς και παιχνιδιού και πηγαδάκια ενήλικα και χαμογελαστά. Ο χώρος στον οποίο κινούνταν αυτού του είδους τα πηγαδάκια οριοθετούνταν από τη παιδική χαρά ως και το κεντρικό συντριβάνι του Μποσκέτο. Από το συντριβάνι και τη κεντρική είσοδο και προς τα δεξιά, μπορούσε κάποιος να παρατηρήσει άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μεμονωμένα ή ανα δυάδες καθίμενα στα παγκάκια. Χαμηλόφωνες συζητήσεις, αγναντεύσεις προς Contra Fossa και συλλογισμοί αναμνήσεων παλαιοτέρων ανάβλυζε από μια και μόνο παρατήρηση. Ο αριθμός της τρίτης αυτής ηλικίας, χρονικά αλλά και ποσοτικά, ήταν εμφανώς μικρότερος. Επίσης, υπήρχαν και αρκετοί περαστικοί του χώρου αλλά ως επισκέπτες περιδιάβαιναν και ως επισκέπτες μπορούμε να τους κατηγοριοποιήσουμε. Η ψυχή του Μποσκέτο ανοίγεται εμπρός στα μάτια του παρατηρητή και θα ήταν λάθος ενός φωτογράφου, ο απόλυτος παρατηρητής-εκφραστής, να μη τη λάβει υπ΄όψιν κατα τη δημιουργία μιας έκθεσης φωτογραφίας.

Οποιαδήποτε πρόταση για το στήσιμο της έκθεσης βάση της ψυχής του Μποσκέτο είναι αναγκαία..

Μέχρι την επόμενη φορά..καλή σκέψη!!

]]> Από: SotirisP http://photoleke.wordpress.com/2008/06/01/%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%ba%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9/#comment-36 SotirisP Sat, 07 Jun 2008 10:24:30 +0000 http://photoleke.wordpress.com/?p=44#comment-36 @Sofia: Συμφωνώ απόλυτα! @Sofia: Συμφωνώ απόλυτα!

]]> Από: Sofia http://photoleke.wordpress.com/2008/06/01/%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%ba%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9/#comment-16 Sofia Tue, 03 Jun 2008 11:27:50 +0000 http://photoleke.wordpress.com/?p=44#comment-16 Οπως ήδη σχολίασα στο "Φωτογραφίες" η υπάθρια έκθεση είναι θαυμάσια ιδέα αφού ιδιαίτερα έχει ένα κοινωνικό στόχο. Από τη μικρή μου εμπειρία μπορώ να καταθέσω τα εξής. Πριν λίγα χρόνια βοήθησα στην έκθεση ζωγραφικής παιδιών στον υπολογιστή. Εγινε στο Art Cafe και με τα έσοδα προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε και εμείς το ίδρυμα. Το σημαντικό όμως ήταν ότι η παιδοπαρέα πρότεινε στα παιδιά του "χαμόγελου" να λάβουν ενεργά μέρος στην έκθεση ζωγραφίζοντας και εκθέτοντας και εκείνα. Το ευχαριστήθηκαν όλοι και το κοινό ανταποκρίθηκε ζεστά. Τα παιδιά από το "χαμόγελο" θυμούνται ακόμα την εμπειρία τους. Βέβαια στην έκθεση φωτογραφίας της Λέσχης τα πράγματα θα είναι αλλιώς αφού θα εκθέτουν οι μεγάλοι. Ομως υπάρχει πάντα τρόπος να εμπλέκεις ενεργά εκείνα τα πρόσωπα προς τα οποία στρέφεις το ενδιαφέρον και το όφελος της δράσης σου. Γιατί πέρα από τα χρήματα που μπορούν σίγουρα να συγκεντρωθούν, οι κοινη δράση και η επικοινωνία αγκαλιάζει και επανεντάσει αυτόν που σκέφτεται ίσως, ότι οι άλλοι δεν τον σκέφτονται. Οπως ήδη σχολίασα στο “Φωτογραφίες” η υπάθρια έκθεση είναι θαυμάσια ιδέα αφού ιδιαίτερα έχει ένα κοινωνικό στόχο. Από τη μικρή μου εμπειρία μπορώ να καταθέσω τα εξής. Πριν λίγα χρόνια βοήθησα στην έκθεση ζωγραφικής παιδιών στον υπολογιστή. Εγινε στο Art Cafe και με τα έσοδα προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε και εμείς το ίδρυμα. Το σημαντικό όμως ήταν ότι η παιδοπαρέα πρότεινε στα παιδιά του “χαμόγελου” να λάβουν ενεργά μέρος στην έκθεση ζωγραφίζοντας και εκθέτοντας και εκείνα. Το ευχαριστήθηκαν όλοι και το κοινό ανταποκρίθηκε ζεστά. Τα παιδιά από το “χαμόγελο” θυμούνται ακόμα την εμπειρία τους.
Βέβαια στην έκθεση φωτογραφίας της Λέσχης τα πράγματα θα είναι αλλιώς αφού θα εκθέτουν οι μεγάλοι. Ομως υπάρχει πάντα τρόπος να εμπλέκεις ενεργά εκείνα τα πρόσωπα προς τα οποία στρέφεις το ενδιαφέρον και το όφελος της δράσης σου. Γιατί πέρα από τα χρήματα που μπορούν σίγουρα να συγκεντρωθούν, οι κοινη δράση και η επικοινωνία αγκαλιάζει και επανεντάσει αυτόν που σκέφτεται ίσως, ότι οι άλλοι δεν τον σκέφτονται.

]]>